zaterdag 7 april 2007

Postzegel Watertoren Deventer


Zomerpostzegel 1987 Deventer watertoren
Schitterend Public Relationsproject

PTT Post gaf op 7 april 1987 de zomerzegels van dat jaar uit. Daar is echter heel wat aan vooraf gegaan. Bij de tweede zegel van de serie, een blauwe postzegel met een afbeelding van de Watertoren in Deventer, hoort een verhaal.

Het feit dat de monumentale watertoren van Deventer op een postzegel staat afgebeeld, is bijzonder. Het is alweer twintig jaar geleden, dat ik met dit bijzondere project bezig was. Toch - als ik er weer aan terug denk- blijft het me boeien en herinner ik me de voldoening die het destijds heeft gegeven. Het resultaat is dat duizenden postzegelverzamelaars over de hele wereld een unieke postzegel in hun bezit kunnen krijgen. Sinds 1983 is deze watertoren opgenomen op de Rijksmonumentenlijst (monumentnummer 12706). Persoonlijk ben ik als het ware met deze toren 'verbonden', omdat ik als voorlichter van het  Gemeentelijk Energie- en Waterleidingbedrijf (GEWB) in Deventer, daar duizenden voetstappen heb liggen. Heel veel schoolklassen, van MBO en HBO- opleidingen hebben in de periode 1980-1993 een rondleiding van mij gehad met een explicatie over de drinkwatervoorziening van Deventer en veel van die 'pubers' van toen hebben ook -veelal - de watertoren tot op de ballustrade beklommen.

Hoe kwam de watertoren van Deventer op een postzegel afgedrukt?
Het begon met de vraag van grafisch ontwerper Reynoud Homan, of er misschien ook oude industriële machines of apparaten in Deventer stonden.. Reynoud had een studio in Amsterdam en we spraken eind 1986 af om elkaar eens te ontmoeten... Dus reisde ik samen met een collega (G. Vloedgraven) af richting Amsterdam en toen begon een traject van overleg, afwegen en ideeën uitwisselen.

Ik werkte dus - zoals gezegd - als voorlichter/ 'PR-functionaris bij de gemeentelijke Energie- en waterleidingbedrijven in Deventer. Mede door m'n 'PR-feeling' en het feit dat ik zelf een enthousiast postzegelverzamelaar ben, werd de filatelie-wereld daarom een unieke postzegel rijker. (overigens: het is geen 'verdienste' hoor...)

Toen PTT Post medio 1986 aan Reynoud Homan de opdracht gaf om een serie over 'monument en techniek' te ontwerpen, ging hij op zoek naar oude industriële thema's en kwam hij 'bij toeval' met mij in contact. Eigenlijk zocht hij oude stoommachines, oude pompen of interessante technische machines...Ik concludeerde dat daar wellicht prima PR-aspecten voor het plaatselijke energie- en waterleidingbedrijf - en dus ook de Gemeente Deventer - aan vast konden zitten. Ik opperde het idee om de bijna 100-jarige watertoren zelf als onderwerp voor de postzegel te kiezen.
Er was namelijk nog nooit een watertoren op een Nederlandse postzegel afgebeeld, wist ik. Een reeks contacten volgden, onder andere met het Comitè Zomerpostzegels, de PTT Post, gemeentelijke commissies en noem maar op. Al snel was men gecharmeerd van de uit 1893 daterende watertoren. Die watertoren, is een industrieel monument, gebouwd in neo-renaissancestijl. Er volgden schetsontwerpen, overleg, overleg en nog eens overleg. Uiteraard lag er een embargo op alle ideeën en plannen. Gelukkig wist ik het 'geheim'- ook voor naaste collega's - lang te bewaren, maar met trots kon de postzegelserie, waaronder die zegel van de Deventer watertoren, door (de toenmalige)minister-president drs. Ruud F.M. Lubbers worden gepresenteerd aan de vaderlandse pers. Dat vond plaats op een officiële bijeenkomst, 7 april 1987 in het stadhuis van Nijkerk (Gld).
Een mooie opsteker voor Deventer en een aardige gedachte dat postzegelverzamelaars van Japan tot Peru de mooie Nederlandse postzegel met een afbeelding van de Watertoren in Deventer in hun album kunnen steken...De eerste serie - mooi ingelijste - postzegels werden aangeboden aan de Deventer burgemeester van toen, Cees Waal. Graag had ik dat mooie eerste velletje zelf in bezit gehad, maar ja, je weet van tevoren hoe zulke dingen gaan. De man achter het oorspronkelijke idee, wordt snel vergeten...
Waar dat eerste velletje postzegels gebleven is, die burgemeester Cees Waal heeft meegenomen, daar ben ik nooit achter gekomen... De eerstedag-enveloppe (FDC), met de handtekeningen van drie burgemeesters, die heb ik nog wel bewaard. Toch nog een 'collectorsitem'.

Matthijs.

Meer informatie
www.nvph.nl

Maandblad Filatelie, maart 1987, Depot van Nederlandse Publicaties, Koninklijke Bibliotheek:
Nederlandse Vereniging van Postzegelhandelaren

maandag 13 februari 2006

Mijn Valentijnsgeschenk: 380 inlegkruisjes

Daar heb je nou typisch mij weer. 'k Moest even een geschenk opsturen naar mijn allerliefste Willem. Voor Valentijn. Ja het is weer zover hè en wat is leuker dan een verrassing waar je niet op rekent? Het pakket kostte maar € 6,20 om te versturen. Dat moest ik gisterenmiddag aan het postloket betalen. 'k wilde er zeker van zijn, dat mijn geschenk op tijd bij Willem zou arriveren, want je weet het tegenwoordig maar nooit hè?. Ik had een groot rood hart als verzendetiket gebruikt, dat valt wel op. Het zal wel weer superdruk geweest zijn met Valentijnspakketten bij het postbedrijf. Iedereen wil zijn geliefde op een bijzondere manier verrassen. Mijn pakketje is goed aangekomen hoor, maar ik kreeg dit fotootje, gemaakt met Willem's twee megapixelcamera van z'n mobiel, weer teruggestuurd. En een SMS-je van hem er achteraan met de opmerking: 'Hey Denise meid, wat maak je me nou? Ga je grossieren?' Wat was het geval? Bij de C1000 (nou ja, 'k mag eigenlijk geen reclame maken, maar half Nederland haalt daar de dozen met spullen uit 't schap), had ik een mooie stevige doos opgehaald om mn cadeautje in te versturen. Dat kost niets hè, zo'n gratis doos, want op het postkantoor moet je er nog een keer voor in de buidel tasten. Ik had er natuurlijk niet op gelet wat er op de zijkant stond. Dat doet overigens niemand denk ik, maar na het lezen van dit verhaal, ga je dat misschien voortaan wel doen. Er bleek nog een sticker op de zijkant van de doos te zitten met de tekst: Inlegkruisjes normaal 10 verpakkingen á 38 stuks. Artikel nr. 30379. De postbode keek natuurlijk raar op toen ie het pakket afleverde. Er zaten vanzelfsprekend de twee prachtige cd's in, die ik voor hem had uitgezocht. Precies de muziek waar hij zo gek op is. 'k had er zelfs nog een mooi briefje bijgeschreven:


Woudenberghe, 12 februari 2006.

Voor Valentijn, 14 februari

Voor mijn allerliefste Willem, Wat hou ik ontzettend veel van je. Met dit passende geschenk wil ik mijn liefde voor jou uitdrukken. Je zult verrast zijn morgen met dit pakket, ik ben ervan overtuigd. Hier is iets wat je heel fijn zult vinden. Ja, je mag hier steeds weer opnieuw van genieten! Leg ze er voorzichtig in hè! Als je de eerste gehad hebt, ga je gewoon met de tweede verder. Laat me gauw weten wat je ervan vindt. 't is typisch wat voor jou en ik weet zeker dat je 't prachtig vindt. Je allerliefste Denise, xxx liefs hvj.


De medewerkers van het postbedrijf zijn natuurlijk niet achterlijk. Uiteraard lezen ze, voordat ze aanbellen, de etiketten van de pakketten die ze moeten afleveren. Hij (of zij?) zal wel gedacht hebben: wat moet die man nou met 380 inlegkruisjes? De doos komt weer retour, dat begrijp je wel. Die komt bovenop mijn badkamerkastje te staan. En weet je wat ik er voortaan in ga bewaren? Eèn keer raden. Nou ja, in feite heb 'k mezelf dan met Valentijn extra nu 'in de watten' gelegd. Stel je voor: je zou met zo'n mega-voorraad zeker vier of vijf jaar vooruit kunnen. En iedere keer als ik ze nodig heb, dan denk ik weer aan Valentijn, aan mijn allerliefste Willem, aan de postbode en de C1000. Zo kan ik mijzelf van tijd tot tijd een hart 'onder de riem' steken en blijft Valentijnsdag mijn leven lang in mn geheugen gegrift. Ik kan het nooit meer vergeten. Tsja, ze zullen bij de post wel meer gekke dingen meemaken. Dus lieve vriendinnen en vrienden, voortaan goed opletten, dat je oude stickertjes van de doos afhaalt, als je een pakketje verstuurt. Ja, Willem heeft me heel gauw laten weten, wat ie ervan vond... Nu ben ik benieuwd wat ie mij gaat terugsturen. Vast een cadeau in een grootverpakking van 400 tubes scheerzeep, haha. Wel een mooi gebaar hè, om met Valentijn aan je geliefde te denken.


Wat een schatje ben ik hè?
Denise.

----------------------------


©Matthijs, 13 februari 2006
Fictie.
PS. Vat het niet verkeerd op: ik heb geen connecties met welke supermarktketen dan ook, maar 'k moet ook wel eens boodschapen doen!

Ik vind het fijn als je een reactie achterlaat.